Posted in Մայրենի

«Երաժշտությունը իմ կյանքում»

Երաշժտությունը իմ կյանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում։Ամենուր ինձ ուղեկցում է երաժշտությունը։Իմ մեջ անընդհատ ապրում է երգը։Ես առանց երագի,երաժշտության չեմ պատկերացնում ինձ։Իմ օրը սկսվում է երգով ,և վարտվում է երգով։Երբեմն ինձ պատկերացնում եմ երգիչ։Կարծում եմ ,որ անցյալ կյանքում եղել եմ երաժիշտ։Պատկերի նախադիտում

Posted in Русский

Солнце и Луна

 

Солнце  и Луна долго спорили. Солнце сказало, что листья на деревьях зелёные.

— Нет, — сказала Луна, — они серебряные. Люди на Земле всё время спят. А Солнце ответило: «Нет, люди на Земле всё время двигаются».

— Но тогда почему на Земле всегда тихо? — спросила Луна.

— Кто тебе это сказал? — удивилось Солнце. — На Земле всегда шумно. Они продолжали спорить.

— Я не могу понять, почему ты видишь зелёные листья, а я серебряные, — сказала Луна. Этот разговор услышал Ветер.

— О чём вы спорите? Я вижу Землю и днём и ночью. Днём, когда светит Солнце, люди работают и на Земле шумно. А ночью, когда светит Луна, на Земле тихо и люди спят.

Луна захотела посмотреть, что делают люди на Земле днём. Она решила появляться раньше, когда на небе ещё светит Солнце. Теперь она знает, какая Земля днём. А вот Солнце не может увидеть Землю ночью. Когда появляется Солнце, начинается день.

 

Вопросы к тексту:

  1. Почему Солнце сказало, что листья на деревьях зелёные?Днем светло, поэтому листья зелёные
  2. Почему Луна сказала, что листья серебряные?

Ночью,солнце не светит,поэтому деревья серебряные

  1. Почему Луна сказала, что на Земле всегда тихо?

Ночью все люди спят,поэтому всегда тихо.

  1. Почему Солнце не согласилось с Луной и сказало, что на Земле всегда шумно?Днем все работают,поэтому всегда шумно.
  2. Кто услышал спор Солнца и Луны?Спор услышал Ветер

 

  1. Что сказал Ветер Солнцу и Луне?

Днем светит Солнце,люди работают,поэтому шумно,а ночью,когда светит Луна ,люди спят,поэтому тихо.

  1. Чего захотелось Луне? Луне захотелось посмотреть, что делают люди на Земле днём.
  2. Что она решила сделать?

Она решила появиться раньше, когда на небе ещё светит Солнце,чтобы увидеть,что делают люди днем.

Posted in Մայրենի

Վիլյամ Սարոյան

Վիլյամ Սարոյան-տասը խորհուրդներից մեկը

 Ամենուրեք փնտրիր բարին ու հենց որ հայտնաբերես, հանիր այն աշխարհ իր թաքստոցից, թող բարությունը լինի անկաշկանդ ու չամաչի ինքն իրենից:

Ամեն տեղ գտիր լավը ։Ամեն ինչում լավը տես։Բոլորին ցույց տուր բարին։Երբեկ մի ամաչիր բարի լինելուց և միշտ ցանկացիր բարին։

Վիլյամ Սարոյան

Վիլյամ Սարոյան

Ըստ Վահագն Դավթյանի «Բարի հսկան» գրքի հատվածից նկատում էնք ,որ Սրոյանը ուներ  շատ մեծ հումորի զգացողություն։Նա շատ բարի և համբերատար անձնավորություն էր։Շատ հայրենասեր և պահպանողական բնավորություն ուներ։Ամեն ինչում նկատվում էր իր հայրենասիրությունը։

Posted in Հայրենագիտություն

Առասպել գամված Արտավազդի մասին

%d5%a1%d5%a1%d5%a1

Հայկական հին զրույցը պատմում է, որ շատ տարիներ առաջ, Արտաշես Մեծը, որը Հայաստանին փառք, բարգավաճում ու լիություն էր նվիրել, հիմա հայրենիքից հեռու մահանում էր՝ թախիծը և հայրենիքի կարոտը սրտում: Լացով ու հառաչանքով նա հրաժեշտ էր տալիս իր հայրենի հողին ու չէր կարող պատկերացնել, թե ինչ ապագա է նրան սպասում: Եվ մարդիկ, իմանալով նրա մահվան մասին, իրենց մազերն էին պոկում գլխներից ու դառը հեկեկում էին մայրաքաղաքի պատերի տակ: Միայն Արտաշեսի զավակը՝ արքայազն Արտավազդը, ոչ մի կաթիլ արցունք չթափեց: Նա միայն քմծիծաղ տվեց ու դժգոհությամբ բացականչեց.

— Նա հեռանում է մեզնից, ոնց որ թե ամբողջ երկիրն է իր հետ տանում՜: Ինձ էլ մնում է փլատակների վրա թագավորեմ:

Մահացող արքան լսեց այդ խոսքերը ու օրհնանքի տեղը նրան անեծքներ ուղարկեց:

— Անիծում եմ, որ Արարատի մութ քարայրի պատերը փուլ գան քո գլխին որսի ժամանակ, անիծում եմ, որ այլևս արևի լույսը չտեսնես:

Թագակալելուց հետո Արտավազդը վտարեց երկրի սահմաններից դուրս իր բոլոր եղբայրներին ու քույրերին, և միաժամանակ փոխելով բարի ու առաքինի մարդկանց անգութ ու դաժան մարդկանցով: Երկիրը ցնցվեց նոր տիրակալի անարդարություններից: Եվ մի անգամ Արտավազդը պատրաստվեց որսի գնալ: Քարայրի վրայով կամուրջը անցնելուց հետո նրա ձին հանկարծ սայթաքեց, ընկավ անդունդը ու ձիավորի հետ միասին անհետացավ հավերժ: Անցան տարիներ ու հաջորդ թագավորը՝ Տիգրանը, իմացավ գիտուն մարդկանցից, որ անիրավ Արտավազդը երկաթյա շղթաները ձերքերին բանտարկված է լեռան խորը քարայրներից մեկում:

Արդեն երկու հազար տարի է, որ նա փորձում է ազատվել իր շղթաներից: Կատաղի շները կրծում են այդ շղթաները, որոնք օրեցօր թուլանում են: Քայց այն րոպեին, որ շղթաները պիտի հողին ընկնեն, գալիս են դարբինները, շներին դուրս են քշում ու նորից են ամրացնում բարակած երկաթները Արտավազդի ձեռքերի վրա:

Ասում են, որ եթե հանկարծ Արտավազդը ազատվի իր շղթաներից ու դուրս գա իր բանտից, ամբողջ աշխարհում կտիրեն չարը ու անարդարությունը: Միայն դարբիններն են իրենց աշխատանքով պահում աշխարհը ինքնաքանդումից:

Posted in Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա

Վաժ․69

Ա)7.4=28     28:7=4

4.7=28     28:4=7

 

Բ)5.6=30     30:6=5

6.5=30     30:5=6

 

Գ)5.10=50   50:10=5

10.5=50  50:5=10

 

Խնդիր 70

Ա)Կարենի մոտ կա 1 մ մետաղալար։20սմ երկարությամբ կողմերով քանի՞ եռանկյուն նա կարող է պատրաստել այդ մետաղալարից։

Լուծում

20.3=60

100-60=40

Պատ․՝1 եռանկյունի

Բ)Հայկի մոտ կար 1 մ երկարությամբ մետաղալար։Նա այդ մետաղալարից պատրաստեց հավասար կողմերով(հավասարակողմ)եռանկյուն։Որքա՞ն մետաղալար ավելացավ Հայկի մոտ,եթե եռանկյան կողմը 30 սմ է։

Լուծում

3.30=90

100-90=10

Պատ․՝10 սմ

 

Բ)Արան ու Գագիկն ունեին 2 մ երկարությամբ մետաղալար։Այդ մետաղալարից Արան պատրաստեց 20 սմ  կողմով քառակուսի,իսկ Գագիկը՝ 30 սմ կողմով հավասարակողմ եռանկյուն։Որքա՞ն մետաղալար ավելացավ նրանց մոտ։

Լուծում

4.20=80

3.30=90

80+90=170

200-170=30

Պատ․՝30 սմ

Posted in Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա

Վարժ․61 Հաշվիր արտահայտության արժեքը,եթե a=525

Ա)a.4-2640:3=2100-880=1220

a:3+a.5-2800=175+2625-2800=0

Բ)7.a-4068:9=3675-452=3223

7.a+a:5-3780=3675+105-3780=3780-3780=0

 

Վարժ․62

Ա) 5246+847=6093

4221:7=603

345.7-3535:7=2415-505=1910

Բ)4521-789=3732

3214.7=22498

2405:5+216.80=481+17280=17761

 

Վարժ․63

Ա)5ր40վ=340վ

7ժ18ր=438ր

5օր18 ժ  =138 ժ

7 տարի 11ամիս=95ամիս

10դար  54 տարի =է1054 տարի

Բ)7 ր 14 վ=434վ

8 ժ 35 ր=515ր

6 օր 12 ժ=156ժ

9տարի  10ամիս=118ամիս

12 դար 64տարի=1264 տարի

Posted in Մայրենի

«Ես»

Վաղո՜ւց, շա՜տ վաղուց, աշխարհում միայն մի բառ կար՝ «Ես»: Եթե մեկնումեկը ուզում էր ասել.«Բարև, ես եմ», -ուղղակի ասում էր՝ . «ԵՍ»: Եթե ուզում էր ասել. «Ինձ մի նարի՜նջ տուր», կամ՝ «Ի՜նչ գեղեցիկ ծառ է», «Ծիտիկը ծլվլում է», դարձյալ միայն մի բառ էր ասում՝ «Ես»:

Դա միակ բառն էր աշխարհում:

Մարդկանց մի մասը ուղղակի գոռում էր այդ բառը, մյուսները՝ շշուկով էին ասում, մի քանիսը՝ լացով, ոմանք էլ՝ ծիծաղելով: Չէ՞ որ դա մարդկանց միակ բառն էր: Իսկ կենդանիները…

Շունն ասում էր.

«Հա՜ֆ-հա՜ֆ-հա՜ֆ,

Իսկույն այգի ինձ տարեք, խոտերի մեջ բաց թողեք»:

Կատուն ասում էր.

-Մյա՜ու-մյա՜ու,

Ես ձեր քնքուշ թագուհին եմ,

Ձեր բոլորի սիրելին եմ»:

Կովն ասում էր.

«Մու-ո՜ւ-ո՜ւ-ո՜ւ…

Ես կով եմ, իսկ դո՞ւ-ո՞ւ-ո՞ւ…»:

Մտրուկն ասում էր. «Ի-հի՜-հի՜-հի՜-հի՜,

Սա իմ մայրկն է, սա էլ՝ հայրիկը»:

Խոզն ասում էր.

-Մի բլիթ տվեք դդումով,

Որ ես դառնամ կլոր-կլոր,

Բայց ինչքան էլ կլորանամ, թռչող փուչիկ չեմ դառնա:

Թրթուրն ասում էր․

-Ես փափուկ եմ։

Թիթեռն ասում էր․

-Կարևոր չէ, թե ի՛նչ եմ եղել առաջ,

Դուք տեսեք, թե ի՛նչ եմ հիմա՜․․․

Տեսեք՝ ինչպես եմ թռվռում

Արևի տակ և ստվերում։

Իսկ ձկնիկը շշուկով էր խոսում.

-Կամա՛ց շարժվեք, մի՛ աղմկեք, սո՛՜ւս…

Իմ բալիկից նամակի եմ սպասում:

Ամենքը աշխարհում ինչ-որ բան էին ասում.

Սպիտակ վարդն ասում էր կարմիր վարդին.

-Ողջո՜ւյն, կարմիր գլխարկ:

Լապտերասյունն ասում էր․

-Ես շատ եմ երկա՜ր, երկա՜ր,

Ոտքս հողի մեջ է, գլուխս՝ երկնքում։

Գնացքն ասում էր․

Հելլո՜, ես գնուեմ Բուֆալո։

Միայն մարդիկ էին անվերջ-անդադար կրկնում «ԵՍ» բառը: Երբ բոլորը միասին ասում էին այդ բառը, ստացվում էր՝ ե՜ս-ե՜ս-ե՜ս-ե՜ս:

Մի օր էլ մարդկանց գլուխն սկսեց ցավել անընդհատ ես-ես-ես-ես ասելուց ու լսելուց: Գլխացավից ու ձանձրույթից ազատվելու համար նրանք շատ էին ուզում մի նոր բառ հնարել:

Վերջապես մի մարդ, որի գլուխը ամենից շատ էր ցավում «Ես» ասելուց, գտավ այդ նոր բառը:

Կեսգիշերին արթնանալով, նա նա ինչքան ուժ ուներ գոռաց՝ «ՈՉ»: Հաջորդ առավոտ աշխարհում արդեն մի նոր բառ կար՝ «ՈՉ»:

Այդ օրվանից գլխացավով տառապող մարդիկ ես-ես-ես-ես-ես ասող մարդկանց հանդիպելիս գոռում էին՝ ո՜չ-ո՜չ-ո՜չ-ո՜չ-ո՜չ:

Սկզբում թվում էր, թե նոր բառը կոպիտ է և տհաճ, շատերը չէին էլ ուզում լսել: Բայց հետո կամաց-կամաց դադարում էին ես-ես-ես-ես ասելուց և փորձում էին մի քիչ մտածել... Ու շուտով բոլորն էլ արդեն գիտեին «ոչ» բառը և նույնիսկ հաճույքով կրկնում էին:

Իսկապես որ դա լավ բառ էր:

«Ոչ» ասելիս գլուխը իրեն կլոր էր զգում, մի բան, որ չափազանց կարևոր էր գլխի համար: Եվ հետո, այդ բառը ստիպում էր, որ գլուխն իրեն մեծ զգա, իսկ դա գլխի համար ավելի լավ չափ է, քան՝ փոքրը:

Այժմ աշխարհում ասելու և լսելու համար արդեն երկու բառ կար:

Է՜հ, եթե կա երկու բառ, ինչո՞ւ չլինի երրորդը: Ու եթե կա երեք բառ, ինչո՞ւ չլինի չորրորդը: Իսկ եթե կա չորս բառ, ապա ի՞նչն է խանգարում, որ լինեն շա՜տ ու շա՜տ նոր բառեր:

Եվ եթե կա «ես»-ը,

Ինչո՞ւ չլինի «դու»-ն,

Եթե կա «ոչ»-ը,

Ինչո՞ւ չլինի «այո»-ն,

Եթե կարող է լինել «տաք»-ը,

Ինչո՞ւ չլինի «սառ»-ը,

Կոշտն ու փափուկը, մոտիկն ու հեռուն,

Թացն ու չորը, բարձր ու ցածրը,

Ճիշտն ու սխալը, թարսն ու շիտակը,

Լույսն ու խավարը, սևն ու սպիտակը:

Այսպես, մարդիկ սկսեցին իրար հետ խոսել, հարցեր տալ ու պատասխանել: Ու մտածել, թե ինչ բան է այս աշխարհը:

Եվ մինչև հիմա էլ փնտրում են այդ հարցի  պատասխանը:

Առաջադրանքներ

  1. Կարդա’ պատմվածքը և դո’ւրս գրիր հականիշները։ այո-ոչ,ես-դու,տաք-սառը,հեռու-մոտիկ,կոշտ-փափուկ,թաց-չոր,բարձր-ցածր,                 ճիշտ- սխալ,թարս -շիտակ,լույս-խավար,սև-սպիտակ
  2. Ո՞ր բառն է աշխարհի ամենակարևոր բառը. ինչո՞ւ: Բոլոր բառերը իմ կարծիքով կարևոր են,որովհետև ցանկացած տարբեր միտք արտահայտելու համար պետք են գալիս տարբեր բառեր։
  3. Ինչո՞ւ էր <<ոչ>> ասելիս գլուխը իրեն ավելի կլոր զգում:   Որովհետև «ոչ»ասելիս շրթունքները կլորացնում են։
  4. Քո կարծիքով աշխարհում առաջինը ո՞ր բառերն են եղել:     Իմ կարծիքով եղել են շատ բառեր։
  5. Ինչպիսի՞ն էին << ես>> բառը շշուկով կամ լացով արտասանող մարդիկ։ Բնութագրի’ր նրանց։  Նվնվացող և ընկճված
  6. Գրի’ր այն հարցերը, որոնք կուզեիր ուղղել ուսուցիչներիդ կամ մեծահասակներին:    Ինչպե՞ս է ստեղծվել բառերը։  Ո՞վ է ստեղծել բառերը։ Ք՞անի բառ կա աշխարհում։
  7. Ե՞րբ  մարդիկ սկսեցին իրար հետ խոսել, մտածել ու հարցեր տալ: Իմ կարծիքով միշտ իրար հետ խոսել են և հարցեր են տվել։
  8.  Ի՞նչ բան է այս աշխարհը․ շարադրի՛ր մտքերդ այս հարցի շուրջ։  Աշխարհը մի հետաքրքիր հավաքական ուժ է,որտեղ ապրում են իրար կողքի տարբեր ազգեր։Այդ մարդիկ խոսում են տարբեր լեզուներով։Ունեն տարբեր կրթական և մշակույթային աստիճաններ։Շատ հետաքրքիր է ,ամեն անգամ նոր տեղ այցելելուց, նոր բան տեսնել և սովորել։Իմ համար նոր բան տեսնելը և սովորելը աշխարհը ավելի հետաքրքիր է դարձնում։
Posted in Русский

«Три товарища»

Витя потерял завтрак. На большой перемене все ребята завтракали, а Витя стоял в сторонке.

– Почему ты нe ешь? – спросил его Коля.

– Завтрак потерял…

– Плохо, – сказал Коля, откусывая большой кусок белого хлеба. – До обеда далеко ещё!

– А ты где его потерял? – спросил Коля.

– Не знаю… – тихо сказал Витя и отвернулся.

– Ты, наверно, в кармане нёс, а надо в сумку класть, – сказал Коля.

А Володя ничего не спросил. Он подошёл к Вите, разломил пополам кусок хлеба с маслом и протянул товарищу:

– Бери, ешь.

Posted in Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա

Խնդիր 52

Ա)Մրգային աղցանի համար Սոնան օկտագործեց խնձոր,տանձ և դեղձ։Խնձորը 320գ-ով ավելի էր դեղձից։Տանձը 120գ-ով քիչ էր դեղձից։Հաշվիր թե վորքան միրգ օկտագործեց Սոնան գիտենալով, որ  դեղծը 600գ է։

 

Լուծում

320+600=920

600-120=480

920+480+600=2000

Պատ․՝2 կգ

 

Բ)Արան ունի 780 դրամ, իսկ Հայկը ՝ Արաից 140 դրամով պակաս: Կարենն ունի  այնքան, որքան Հայկն ու Արան միասին: Կարող են նրանք  միասին գնել «Հայաստանի հրաշալիքներ» գիրքը, որն արժե  2400 դրամ:

Լուծում

780-140=640

640+780=1420

1420+1420=2840

2840-2400=440

Պատ.՝  Նարնք արող են գնել «Հայաստանի հրաշալիքներ» գիրքը

 

Վարժ 60,  Հաշվի՛ր արտահայտության արժեքը։

Ա)32406-2235:5=31959

2235:5=447

32406-447=31959

 

30184-7025:5+9683=38462

7025:5=1405

30184-1405=28779

28779+9683=38462

 

42588:7-205.6+960:3=5174

42588:7=6084

205.6=1230

960:3=320

6084-1230=4854

4854+320=5174

 

Բ)2539+724.7=7607

724.7=5068

2539+5068=7607

 

25300-7000:8+3494=27919

7000:8=875

25300-875=24425

24425+3494=27919

 

4078.7-204:6+777:3=28771

4078.7=28546

204:6=34

777:3=259

28546-34=28512

28512+259=28771

Posted in Հայրենագիտություն

Արտաշես և Սաթենիկ

Ալանները կողոպուտի նպատակով ներխուժել էին Հայաստան։ Հայոց արքա Արտաշեսը դուրս էր եկել նրանց դեմ պատերազմի։ Ալանների ազգը փոքր-ինչ ետ է նահանջում և Կուր գետն անցնելով՝ հյուսիսային կողմից բանակ է դնում գետի ափին։ Արտաշեսը գալիս բանակում է գետի հարավային կողմում և գետը բաժանում է երկուսին։ Հայոց զորքերն, Ալանների որդուն բռնելով, տանում են Արտաշեսի մոտ, Ալանների թագավորը հաշտություն է խնդրում՝ խոստանալով տալ ինչ ցանկանա։ Արտաշեսը չի համաձայնում ետ վերադարձնել պատանուն, պատանու քույրը գալիս է գետի ափը և թարգմանների միջոցով ձայն է տալիս Արտաշեսի բանակը.

Քե՜զ եմ ասում, քա՜ջ այր Արտաշես,
Որ հաղթեցիր քաջ ազգին ալանաց,
Եկ լսիր ալանների գեղաչյա դստեր խոսքը՝
Տո՜ւր պատանուն,
Քանզի սոսկ քենի համար օրենք չէ, որ դյուցազուն
Այլ դյուցազունների զավակներին զրկեն կյանքից
Կամ ծառա դարձնելով՝ ստրուկների կարգում պահեն
Եվ հավերժ թշնամություն
Երկու քաջ ազգերի մեջ հաստատեն

Արտաշեսը, լսելով այդպիսի իմաստուն խոսքեր և տեսնելով գեղեցիկ արքայադստերը, սիրահարվում է նրան։ Նա անմիջապես իր դայակ Սմբատ Բագրատունուն ուղարկում է ալանների թագավորի մոտ՝ խնդրելու Սաթենիկի ձեռքը։ Ալանաց թագավորը, ըստ իրենց սովորության, գլխագին է պահանջում դստեր համար, որի պատճառով Արտաշեսը որոշել է փախցնել Սաթենիկին.

1257278872 artashes-i-satenik.jpg
Հեծավ արի արքա Արտաշեսը գեղեցիկ Սևուկ նժույգը
Եվ հանեց ոսկեօղ շիկափոկ պարանը
Եվ որպես սրաթև արծիվ անցկացավ գետը
Եվ նետեց ոսկեօղ շիկափոկ պարանը,
Գցեց մեջքը ալանաց օրիորդի
Եվ շատ ցավեցրեց մեջքը փափուկ օրիորդի՝
Արագ հասցնելով նրան իր բանակը։

Արտաշեսը Սաթենիկին բերում է Արտաշատ մայրաքաղաք։ Թագավորները հաշտվել են և դաշինք կնքել։ Արքայական հարսանիքի ժամանակ ոսկի ու մարգարիտ է տեղացել.

Ոսկի անձրև էր տեղում
Արտաշեսի փեսայության պահին,
Մարգարիտ էր տեղում
Սաթենիկի հարսնության պահին։